Vossenfokverbod

De zeer ernstige welzijnsproblemen die vossen op fokkerijen kennen, zoals onder andere het verminken van zichzelf en het doodbijten van de eigen jongen, bracht de minister van Landbouw er in 1995 toe de vossenfokkerij in Nederland te verbieden. Elk jaar werden er in ons land 20.000 vossen gefokt voor hun vacht door zo’n tien fokkerijen. Bont voor Dieren had jarenlang campagne en een politieke lobby gevoerd voor een verbod. Dit was dus een enorme overwinning.

Dit voorstel van de minister werd door de gehele Tweede Kamer gesteund. Dat betekende helaas niet dat de toenmalige fokkerijen hun hekken direct moesten sluiten. Er gold een overgangstermijn tot 1 april 2008. In deze overgangsperiode mochten bestaande fokkers hun bedrijf niet uitbreiden en er mochten ook geen nieuwe vossenfokkerijen worden opgezet.

Sinds 1 april 2008 zijn er dus helemaal geen vossenfokkerijen meer in Nederland. Het Nederlandse verbod kent een voorbeeldfunctie: in 2009 haalde ook Denemarken een streep door de vossenfokkerij. Het feit dat Nederland al een vossenfokverbod kent, was een belangrijke steun in de rug voor het Deense verbod.