Bont voor Dieren

Bont voor Dieren voert al sinds haar oprichting in 1986 campagne tegen de commerciële zeehondenjacht. Er zijn in die jaren belangrijke successen geboekt, zoals het niet langer toelaten van zeehondenproducten op de Europese markt via het EU importverbod en het aanleveren van filmmateriaal om te bewijzen dat jagers allerlei regels overtreden.

Voor een overzicht van internationale wetgeving zie onze wetgevingspagina en voor meer informatie, zie ook www.stopdeknuppels.nl

De zeehond

Zeehonden behoren tot de Phocidae familie die negentien soorten omvat, variërend van de ringelrob (of kleine zeehond) met een gemiddeld lichaamsgewicht van negentig kilogram, tot de zeeolifant die meer dan drieduizend kilogram kan wegen. Zeehonden eten voornamelijk vis, inktvis, kwallen en schaaldieren.

Zadelrob

De bekendste zeehond is waarschijnlijk de zadelrob, waarvan de pups in Canada op het ijs worden doodgeknuppeld tijdens de commerciële jacht. Zadelrobben kunnen tot 200 meter diep duiken en een half uur onder water blijven. Ze leggen elk jaar grote afstanden af – soms wel tot vierduizend kilometer. Zadelrobben werpen één jong en het vrouwtje zoogt het jong twee tot drie keer per dag. Na twaalf dagen wordt het jong gespeend. Vanaf hun vijfde levensjaar zijn de dieren geslachtsrijp. Zadelrobben kunnen tot wel dertig jaar oud worden.

Klapmuts

Deze zeehond leeft in de Noordelijke Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee. Ook op deze soort wordt in onder andere Canada en Groenland gejaagd. De dieren kunnen 300 meter duiken en ruim 20 minuten onder water blijven. De jongen zijn donkerblauw en hebben een witte buik. Ze worden maar vier dagen gespeend. De vrouwtjes zijn na drie jaar geslachtsrijp en de mannetjes na vijf jaar. De klapmuts kan wel 35 jaar worden.

Kaapse pelsrob

Deze zeehond leeft in de wateren tussen Angola en Zuid-Afrika. De pelsrob duikt tot wel 200 meter en kan 7 minuten onder water blijven. De pups zwemmen pas na ruim vijf maanden en twee maanden later gaan ze voor het eerst zelf op zoek naar eten. Dit dier staat op de lijst van CITES (Conventie van Internationale Handel in Bedreigde Diersoorten), hetgeen betekent dat deze soort nu nog niet noodzakelijkerwijs met uitsterven bedreigd worden maar dat dit wel kan gebeuren indien de handel niet goed gecontroleerd wordt. Er zijn in het verleden verschillende tellingen gedaan in Namibië en daaruit kwam een dalende trend naar voren in de geboorte van jonge Kaapse pelsrobben. Ondanks de gebleken afname in geboortes worden er in Namibië tijdens de commerciële jacht jaarlijks tienduizenden Kaapse pelsrobben gedood.